Prije nekoliko dana, u 75. godini preminuo je bivši uspješni sportista i sportski radnik, poznati humanista i dobrotvor Svetozar – Miki Martinović. Miki je rodjen 1946. godine u selu Bajice kod Cetinja. Sa 14 godina je počeo da se bavi boksom u titogradskoj Budućnosti, gdje je proveo sedam uspješnih godina. Karijeru je nastavio u Lokomotivi iz Zagreba, gdje je i odslužio vojni rok i bio sparing partner čuvenom Ivanu Prebegu u njegovim pripremama za Evropsko prvenstvo, na kojem je osvojio zlatnu medalju. Po završetku uspješne, aktivne bokserske karijere počela je njegova karijera sportskog radnika. Bio je predsjednik Takmičarske komisije Druge bokserske lige grupa jug i delegat Bokserskog saveza Jugoslavije, trener u Bokserskom klubu Budućnost, dok je u Fudbalskom klubu Budućnost, u Upravi na čelu sa Boškom Jabučaninom obavljao mnoge odgovorne poslove u organizaciji kluba, sa posebnim zaduženjem za odnose i susrete sa sudijama.
1970. godine otvorio je staklorezačku radnju i Galeriju MIKI i započeo sa svojim humanitarnim radom i pomoći u organizacijama skoro svih sportskih dogadjaja u Glavnom gradu. Poklonima iz svoje Galerije nagradjivao je učesnike bokserskih revija i prvenstava, kik boks takmičenja…
Posebno je dubok trag ostavio u atletici. Preko tri decenije je Miki učestvovao u organizaciji Trke oslobodjenja, koja se održava tradicionalno svake godine u čast Dana oslobodjenja Podgorice. Na svim trkama je svojim vrijednim umjetničkim slikama nagradjivao najuspješnije, a tri godine je sam, iz sopstvenih sredstava finansirao njeno održavanje, jer je tada Opština bila u krizi. Bio je Miki aktivan učesnik na preko 20 Podgoričkih maratona, prestižne sportske manifestacije koja je postala brend Glavnog grada. Njegove umjetničke slike završile su u domovima pobjednika maratona širom svijeta, od Srbije, Kenije, Zimbabvea, Rusije, Ukrajine, Bugarske…
Organizatori maratona su ga nagradili Zlatnom plaketom za doprinos u organizaciji, a za jubilarno, 20. izdanje Podgoričkog maratona dodijeljeno mu je i Specijalno priznanje kao jedinom sponzoru koji je pomagao ovu manifestaciju svih 20 godina. Podržao je i pomagao Miki i održavanje Podgoričkih ultramaratona na 100 km i 50 km, koji se tradicionalno održavaju u aprilu na stazi ispod Ljubovića.
Svojom humanitarnom djelatnošću i aktivnom ulogom u organizaciji sportskih manifestacija u Glavnom gradu i harizmom koju je posjedovao, Miki je bio interesantan predstavnicima sredstava informisanja, tako da je o njemu, njegovoj sportskoj i humanitarnoj aktivnosti napravljen veliki broj televizijskih emisija, a objavljeni su i brojni tekstovi u novinama, ne samo u Crnoj Gori već i šire.
Miki je sahranjen u rodnom selu Bajice.
